Olmamasından daha iyi bir şey vardı
Biz onu ne kışın somurtkan yüzünde
Ne de insanın daimi yalnızlığında görmedik.
Bu eksiğimiz olduğundan olmadı asla
Bütün nedenlere, sonuçlara hazırlıklıydık
Fakat aslına sadık kalıp hiçbir işi bitirmedik
Yarından sonraki bir güne kalması veya
Sonlandırılmamış olması neden umurumuzda olsun?
Olmamasından daha iyi bir şey vardı,
Bu kusursuz duygu zihnimizde pencereler
Kapılar açtıkça yüreğimizin çapası hep
Daha soğuk, daha derin sulara battı.
Karanlık, uzun zamandır insanlık için
Hem gözardı edilen, hem cephe alan
Büyük düşman olarak karşımıza konuldu
Karanlık, iş gücüne son verir, ve günün
Büsbütün gösterdiği resmi ansızın karalar!...
Oysa ne büyük yalanlarımız var hepimizin
Bunu yalnızca biz biliriz, mağrur tavırlarla
Olmamasından daha iyi bir şey vardı,
Onu en dip noktalarına kadar yaşadık
Tükenmesinden hiç korkmadan aldık - sattık
Zihnimizin tüm basamaklarında kullandık
Sahip olmalıydık, bunun için de kullandık
Tanrının görünmez elleri ve saçları kıldık
Bazen yenidoğlumlarda, bazen mezarlıklarda
Açtık avcumuzu yüreğimiz burkularak
Dedik - Ey zaman! Alnımızı öpme, n'olur!
Ahmed Halil