Yine de inanmak zorundayım:
Şimdi gün ne kadar kötü ve kasvetle geçse de
İnanmak diyorum, aklımda
Yumurtalarına yatmış bir martı tedirginliğiyle
Ayaklar altına alınmış gizlerin üstüne okunan ezanlar
Her şey yoluma çıkıyor adi bir cinayetle.
Yine de yaşamak zorundayım.
Yaşayanların türlü türlü günahlarını süzerek ve
Kendimi her bir insanda, her bir lisanda
Aymaz bir düş gibi defalarca geride bırakıp
Mayısın sımsıcak günlerinde
Daha da esmerleştirip acılarımı, ben
Sarıklı Papaz,
Teslim olmalıyım diyorum da
Bir yandan çaresizce koşuyorum yenilgiye!
Gergin bir yay gibiyim çoğu zaman
Hiç mi hiç belli etmeden bam sesimi**
İplerimin üzerinde besili fareler oynatıyorum.
Yine de yaşamak zorundayım.
Yaşımın yetmişinde, başımın sarığıyla
Sırtıma bir çuval yük çalıp, dünya diye
Sevgiyi atıp* sevdaya çevirmeden gün diye
Sizlerle yaşamak zorundayım ne yazık ki!
Ahmed Halil