Sıkıntı
sınırlarımı yokluyorken,
ben...
Görüyorum ki
hemen şurasında hayatın
hemen
hemen
insan olarak
Görüyorum ki
barış bombalanırken
çocuklar öksüz kalırken
umut elsiz - sevda kalpsiz
kalırken,
yani ben,
yani biz,
yani hepimiz,
biraz Allahsız kalırken
suskunluktan
yalnızlıktan
çaresizlikten
Görüyorum ki
yaşam artık yetmiyor bize
biz dediğimize
hiçbir şey
yetmiyor...
Ahmed Halil