Sarı günlerin, mor perdeli gelini, bak,
Açılır mı dersin gümüş sesin uzaklara:
Işıklarıyla boy gösteren hür yıldızlara
Ve bahar çiçeklerine, keskin kokularla?
Değimsiz korlarla içten yanan dünyamız,
Etrafında döne döne rüyalanan başımız,
Doğanın merhametsiz yelleriyle şahlanır!
Hatırlar mısın, kızgın göz kapaklarını?
Ey yıllanmış şarap, tortusu esrik katibe!
Mükâfatını almak isterken nicelerinden
Şimdi yok hiçbir gürültün: Elenmiş
Yüreğin, dehlizler şairi; zihnin cellâd!
Uğultunun giderek yiten çığlıklarıyla
Günahın yoksunluğunda eriyen yüreğimiz
Söyleniyor şurada, incecik fısıltılarla:
- Kılıcın erdemli ucundan keskin dudakların!
Ahmed Halil